محمدرضا آخوندی نسب، فوق تخصص جراحی پلاستیک و ترمیمی، در گفت‌وگو به تشریح جزئیات و چالش‌های مسیر درمان بیمارانی پرداخت که با عوارض مزمن ناشی از سوختگی‌های شدید دست و پنجه نرم می‌کنند.

وی افزود: ترمیم وقتی مزمن می‌شود، با مواردی مواجه می‌شویم که زخم اولیه بسته شده، اما بافت جای زخم دچار انقباض (کانتراکچر) و تغییر شکل (دفورمیتی) شده است؛ مانند حالتی که در ناحیه دست ایجاد می‌شود.

راه بازگشت از سوختگی‌های شدید چیست؟

این جراح پلاستیک در پاسخ به این پرسش که فرآیند بازسازی از چه طریقی انجام می‌شود، اظهار داشت: روش‌های مختلفی وجود دارد، گاهی از بافت‌ها و پوست سالم کناری ناحیه آسیب‌دیده استفاده می‌شود. اگر بافت کافی در اطراف وجود نداشته باشد، از نواحی دیگر بدن مانند کشاله ران، بازو یا دیگر نقاطی که پوست کافی داشته باشند، پوست برداشته می‌شود تا برای بازسازی آن تغییرشکل‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

آخوندی نسب ادامه داد: در برخی موارد از دستگاهی که کشنده‌ بافت است نیز استفاده می‌کنیم و برخی اوقات نیز نیاز به روش «فلپ» است؛ یعنی بخشی از بافت به همراه عروق خونی آن از نقطه‌ای از بدن برداشته و به ناحیه‌ای که دچار سوختگی مزمن شده است، منتقل می‌شود.

وی در پاسخ به این پرسش که بیماران معمولاً تا چه حد و در چند مرحله بهبود می‌یابند، تصریح کرد: بهبود کامل در یک مرحله اتفاق نمی‌افتد. این موارد نیاز به مراحل متعدد دارد تا به نتیجه‌ای تقریباً قابل قبول برسد و این را باید توجه داشت که دوره نقاهت سوختگی تا آخر عمر همراه بیمار است. به طور کامل نمی‌توان گفت که بیمار از عوارض سوختگی رهایی می‌یابد؛ اثری از آن همواره باقی خواهد ماند.

آخوندی نسب در پایان تأکید کرد: درمان سوختگی‌های شدید یک مسیر طولانی و چندرشته‌ای است که نیازمند همکاری تیم پزشکی، فیزیوتراپی، کاردرمانی و همراهی مستمر بیمار و خانواده‌ است.